Merhaba, ben Sinem. 26 yaşındayım, 59 kiloyum ve İstanbul’un kalbi diyebileceğim Kadıköy’de yaşıyorum. Burada günler bazen bir kahve kokusuyla başlar, bazen bir şarkının nakaratıyla uzayıp gider. İnsanların birbirine “rastlar gibi” göründüğü ama aslında çoğu şeyin biraz cesaret istediği bu şehirde, ben cesareti en çok duygularımda seviyorum: samimiyet, sıcaklık ve gerçek bir bağ kurma ihtimali…
Kendimi anlatırken en doğru kelime “romantik” olur sanırım; ama filmlerdeki gibi abartılı değil, daha çok küçük detaylara âşık olan türden. Birinin beni gerçekten merak etmesi, sevdiğim bir kitabın arasına unutulmuş bir not, yağmurlu havada aynı şemsiyenin altında yürürken omzunun omzuma değmesi… Bütün bunlar bende büyük şeylere dönüşebiliyor. Hayatın hızına yetişmek yerine, bazen birlikte yavaşlamayı seçmek istiyorum.
Müzik benim için bir hobi değil; ruh halimin dili gibi. Bir gün indie bir playlistle sokaklarda kaybolabilirim, başka bir gün ise geceye karışan bas sesleriyle dans ederek kendimi bulurum. Gece hayatını seviyorum; çünkü gece, insanların daha özgür ve daha dürüst olduğu bir zaman gibi geliyor.
Güzel bir mekânda iki kadeh eşliğinde sohbet etmek de beni mutlu eder, spontane bir konser planı yapıp “Hadi çıkalım” demek de. Ama aynı zamanda kitap okumak benim kaçış alanım: bazen bir romanın içine girip saatlerin nasıl geçtiğini anlamam. Kitapların anlattığı dünyayı, gerçek bir insanla paylaşmak kadar keyifli az şey var.
İlk buluşma için hayalim çok basit: Kadıköy’de küçük bir yerde kahve, sonra sahile doğru yürüyüş… Eğer enerjimiz tutarsa bir canlı müzik mekânına geçip geceyi uzatabiliriz. Sıcakkanlı, özenli ve duygusu olan bir tanışma istiyorsan; belki de bu satırlar bir tesadüf değil. Eğer sen de “aynı şarkıda buluşmayı” seviyorsan, bana bir mesaj bırak: En son hangi şarkı seni aniden mutlu etti?
